زمان تقریبی مطالعه: 4 دقیقه
 

ابن قداح (دائرةالمعارف‌مؤلفان‌اسلامی)





عبدالله بن میمون قدّاح (م ۱۸۰ق)، معروف به ابن قدّاح، از فقها و محدثان موثق امامیه و از اصحاب امام باقر و امام صادق (علیهماالسلام) بود.


۱ - معرفی اجمالی



عبدالله بن میمون بن اسود قدّاح مکّی مخزومی قرشی، معروف به ابن قدّاح، از موالی قبیله بنی مخزوم بود و به نقل برخی، پدرش میمون بن اسود نیز از مردمان فارس و از موالی بنی مخزوم به شمار می‌رفت. عبدالله اهل مکه و از اصحاب امام باقر
[۵] ابن شهرآشوب، محمد بن علی، مناقب آل ابی طالب، ج۴، ص۲۲۸.
و امام صادق (علیهماالسلام) بود و از آن دو بزرگوار و راویانی چون اسماعیل بن امیه، یحیی بن سعید انصاری و عبیدالله بن عمر روایت کرده است. کسانی چون عبدالله بن صلت قمی، ابوخالد صالح قماط و حسن بن علی بن فضال از او روایت کرده‌اند. به گفته نجاشی و طوسی، عبدالله به ساختن تیر اشتغال داشت. به نظر رجال‌شناسان شیعه، وی از فقها و محدثان امامیه و فردی موثق بود. در مقابل، اهل‌سنت وی را ضعیف شمرده و روایاتش را غیرقابل قبول دانسته‌اند.

۲ - تالیفات



او دارای کتاب مبعث النبی (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) و اخباره، کتاب صفة الجنة و النار و کتاب الحدیث بوده است.
عبدالله در سال ۱۸۰ق از دنیا رفت.

۳ - پانویس


 
۱. ↑ نجاشی، احمد بن علی، رجال النجاشی، ص۲۱۳.    
۲. ↑ شیخ طوسی، رجال الطوسی، ص۲۲۵.    
۳. ↑ زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۴، ص۱۴۱.    
۴. ↑ کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۶، ص۱۵۸.    
۵. ↑ ابن شهرآشوب، محمد بن علی، مناقب آل ابی طالب، ج۴، ص۲۲۸.
۶. ↑ برقی، احمد بن محمد، رجال البرقی، ص۲۲.    
۷. ↑ حلی، حسن بن علی، رجال ابن داوود، ص۱۲۴.    
۸. ↑ شیخ طوسی، رجال الطوسی، ص۲۲۵.    
۹. ↑ علامه حلی، خلاصة الاقوال، ص۱۹۷.    
۱۰. ↑ اردبیلی، محمد بن علی، جامع الرواة، ج۱، ص۵۱۳.    
۱۱. ↑ خزرجی، احمد بن عبدالله، خلاصة تذهیب تهذیب الکمال، ص۲۱۶.    
۱۲. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۹، ص۳۲۰.    
۱۳. ↑ شیخ طوسی، الفهرست، ص۱۰۳.    
۱۴. ↑ کشی، محمد بن عمر، اختیار معرفة الرجال، ص۳۸۹.    
۱۵. ↑ اردبیلی، محمد بن علی، جامع الرواة، ج۱، ص۵۱۴.    
۱۶. ↑ خوئی، سیدابوالقاسم، معجم رجال الحدیث، ج۱۱، ص۳۷۸.    
۱۷. ↑ نجاشی، احمد بن علی، رجال النجاشی، ص۲۱۳.    
۱۸. ↑ شیخ طوسی، رجال الطوسی، ص۲۳۱.    
۱۹. ↑ نجاشی، احمد بن علی، رجال النجاشی، ص۲۱۳.    
۲۰. ↑ علامه حلی، خلاصة الاقوال، ص۱۹۷.    
۲۱. ↑ خزرجی، احمد بن عبدالله، خلاصة تذهیب تهذیب الکمال، ص۲۱۶.    
۲۲. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، میزان الاعتدال، ج۲، ص۵۱۲.    
۲۳. ↑ نجاشی، احمد بن علی، رجال النجاشی، ص۲۱۳-۲۱۴.    
۲۴. ↑ علامه حلی، خلاصة الاقوال، ص۱۹۷.    
۲۵. ↑ آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۶، ص۳۴۶.    
۲۶. ↑ زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۴، ص۱۴۱.    
۲۷. ↑ ابن شهر آشوب، محمد بن علی، معالم العلماء، ص۷۴.    
۲۸. ↑ نمازی شاهرودی، علی، مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۵، ص۱۲۱.    
۲۹. ↑ آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۱۹، ص۵۶.    
۳۰. ↑ مزی، یوسف بن عبدالرحمن، تهذیب الکمال، ج۱۶، ص۱۹۸.    
۳۱. ↑ کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۶، ص۱۵۸.    


۴ - منبع



• پژوهشگاه فرهنگ و معارف اسلامی، دائرة المعارف مؤلفان اسلامی، ج۱، ص۴۸۲-۱۸۳، برگرفته از مقاله «عبدالله قدّاح».






آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.